Δερματολογικό Ιατρείο - Δερμοϊατρική Αθήνα

Δευτέρα - Παρασκευή

10:00 - 21:00

+30 210-7291711

info@dermoiatriki.com

Στάση μετρό Μέγαρο Μουσικής

Λ.Βασιλίσσης Σοφίας 64, Αθήνα 11528

Category: Κλινική Δερματολογία

8 βασικές πληροφορίες για το μελάνωμα

8 βασικές πληροφορίες για το μελάνωμα

Το μελάνωμα είναι η πιο επιθετική μορφή του καρκίνου του δέρματος και σχετίζεται άμεσα με την έκθεση στον ήλιο. Ωστόσο, όταν διαγνωστεί έγκαιρα, το μελάνωμα μπορεί να αντιμετωπιστεί πολύ αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Τι είναι το μελάνωμα;

Το μελάνωμα αναπτύσσεται στο δέρμα σε σημεία όπου αυξάνονται ανεξέλεγκτα τα μελανοκύτταρα και είναι μια δυνητικά επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος. Αυτό σημαίνει πως αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να προκαλέσει μεταστάσεις σε άλλα όργανα του σώματος μέσω του λεμφικού συστήματος.

Τι μας βάζει σε υποψία για μελάνωμα

Κάθε άνθρωπος έχει στο σώμα του ελιές (σπίλους), λιγότερες ή περισσότερες. Οι ελιές αυτές είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους καλοήθεις. Όταν όμως μια ελιά αλλάξει χρώμα, σχήμα, μέγεθος, ή αν παρατηρήσετε οποιαδήποτε αλλαγή, τότε θεωρείται ύποπτη για κακοήθεια και θα πρέπει να την εξετάσει ο δερματολόγος σας. Ένας καλό τρόπος να ελέγχετε τις ελιές στο δέρμα σας, ειδικά αν έχετε πολλές, είναι η χαρτογράφηση σπίλων.

Πώς και πού εμφανίζεται το μελάνωμα;

Το μελάνωμα μπορεί να παρουσιαστεί είτε ως αλλαγή σε μια υπάρχουσα ελιά είτε ως μία νέα «ελιά». Συνήθως το μελάνωμα παρουσιάζεται στα εκτεθειμένα σημεία του σώματος, συχνότερα στον κορμό, στο κεφάλι και στο λαιμό στους άντρες και στους βραχίονες και στις κνήμες στις γυναίκες. Μπορεί να εμφανιστεί και στις παλάμες και στα πέλματα.

Σχετίζεται το μελάνωμα με τον ήλιο

Γνωρίζουμε σήμερα ότι η υπεριώδης (UV) ακτινοβολία του ήλιου είναι ένας παράγοντας κινδύνου για μελάνωμα. Γι’ αυτό και τα μεγαλύτερα ποσοστά μελανώματος συναντώνται στην Αυστραλία.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Το χρώμα του δέρματος, των ματιών και των μαλλιών αποτελούν παράγοντες κινδύνου με βασικό κανόνα πως όσο πιο ανοιχτόχρωμα είναι, τόσο μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται. Το μελάνωμα είναι επίσης πιο πιθανό σε ανθρώπους με οικογενειακό ιστορικό της νόσου, σε ανθρώπους με πολλές ελιές στο δέρμα ή σε ανθρώπους με μεγάλες ελιές ακανόνιστου σχήματος.

Πώς γίνεται η διάγνωση του μελανώματος;

Ο δερματολόγος θα αφαιρέσει την ύποπτη ελιά και θα κάνει βιοψία. Εάν αυτή βγει θετική, τότε θα χρειαστεί να προσδιοριστεί το βάθος στο οποίο έχει εισχωρήσει, καθώς και αν υπάρχουν μεταστάσεις στους γειτονικούς λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα.

Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες για πλήρη ίαση.

Ποια είναι η θεραπεία για το μελάνωμα;

Συνήθως προηγείται η χειρουργική αφαίρεση του μελανώματος και ενός τμήματος από το υγιές δέρμα γύρω του. Εάν το μελάνωμα έχει προχωρήσει ή υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για υποτροπές, τότε η ιατρική ομάδα μπορεί να συστήσει θεραπεία με αντικαρκινικά φάρμακα.

Πώς θα προστατευτείτε

  • Αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο τις μεσημεριανές ώρες της ημέρας και προτιμάτε δραστηριότητες στην σκιά.
  • Φοράτε καπέλο και γυαλιά ηλίου όταν κυκλοφορείτε.
  • Εφαρμόζετε πάντα αντηλιακό υψηλής προστασίας το οποίο θα πρέπει να ανανεώνεται αρκετές φορές μέσα στη μέρα αν είστε συνεχώς εκτεθειμένοι στον ήλιο. 

7 ερωτήσεις και απαντήσεις για τις ελιές στο δέρμα

Οι σπίλοι, όπως ονομάζονται επιστημονικά οι ελιές στο δέρμα, είναι μια πολύ συνηθισμένη, καλοήθης βλάβη του δέρματος.

Τι είναι οι σπίλοι;

Πρόκειται για σημεία στο δέρμα όπου υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση μελανοκυττάρων. Το χρώμα τους μπορεί να είναι ανοιχτό ή πιο σκούρο καφέ ή ροζ. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε 10 με 40 ελιές στο σώμα μας, ορισμένες από τις οποίες μπορεί να αλλάζουν όψη ή να ξεθωριάζουν με το πέρασμα του χρόνου.

Πότε εμφανίζονται;

Τα μωρά σπάνια γεννιούνται με ελιές στο δέρμα. Οι σπίλοι συνήθως παρουσιάζονται στην παιδική και εφηβική ηλικία. Παρόλα αυτά, μπορεί κάποιος να εμφανίζει νέους σπίλους στη διάρκεια της ζωής του συνήθως μέχρι τα 58-60 έτη.

Είναι όλοι οι σπίλοι ίδιοι;

Όχι, μπορεί να έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Οι δύο πιο συνηθισμένες κατηγορίες είναι οι κοινοί σπίλοι, που είναι καφέ και επίπεδοι και οι δυσπλαστικοί σπίλοι που παρότι είναι καλοήθεις μοιάζουν με καρκινικούς (έχουν διαφορετικό χρώμα, δεν είναι συμμετρικοί και παρουσιάζουν ασαφή όρια).

Πώς θα ξέρετε ότι οι ελιές στο δέρμα σας είναι «αθώες»;

Η χαρτογράφηση σπίλων είναι μια σημαντική διαδικασία, ειδικά σε ανθρώπους που έχουν περισσότερους σπίλους. Η διαδικασία αυτή είναι ανώδυνη και γίνεται στο ιατρείο του δερματολόγου. Εφόσον γίνει η χαρτογράφηση, θα μπορεί στη συνέχεια ο γιατρός σας να παρακολουθεί τυχόν «ύποπτους» σπίλους, να κάνει έλεγχο μία φορά το χρόνο για την εμφάνιση νέων ή αλλαγές στους υπάρχοντες.

Είναι όλοι οι σπίλοι πιθανός καρκίνος του δέρματος;

Όχι, ευτυχώς οι περισσότεροι είναι «αθώοι». Ωστόσο, παρότι αυτό δεν συμβαίνει συχνά, ένας σπίλος μπορεί να μετατραπεί σε κακοήθη.

Πότε πρέπει να αφαιρεθεί ένας σπίλος;

Εάν αλλάξει χρώμα, σχήμα, μέγεθος, αν αιμορραγήσει, όλα αυτά αποτελούν αιτίες για να αποφασίσει ο δερματολόγος σας να τον αφαιρέσει. Μπορεί επίσης ένας σπίλος να αφαιρεθεί για αισθητικούς λόγους, ειδικά αν βρίσκεται στο πρόσωπο.

Πώς αφαιρείται ένας σπίλος;

Ανάλογα με το είδος και το σημείο που βρίσκεται ο δερματολόγος μπορεί να τον αφαιρέσει με μια πολύ μικρή χειρουργική επέμβαση στο ιατρείο, με τοπική αναισθησία, ή με τη χρήση λέιζερ. Εάν ο σπίλος είναι «ύποπτος» τότε αφαιρείται μόνο χειρουργικά (χειρουργική εκτομή). Σε όλες όμως τις περιπτώσεις γίνεται βιοψία.

7 ερωτήσεις και απαντήσεις για τις ελιές στο δέρμα
Υπερτρίχωση στα παιδιά

Υπερτρίχωση στα παιδιά

Πολλά μωρά όταν γεννιούνται και κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους έχουν έντονη τριχοφυΐα στην πλάτη και τους ώμους ή ακόμη και στην ηβική περιοχή. Οι τριχοφυΐα αυτή υποχωρεί φυσιολογικά καθώς σχετίζεται με τις ορμόνες που πήρε το έμβρυο από τη μητέρα. Η υπερτρίχωση στην παιδική ή εφηβική ηλικία είναι μια διαφορετική περίπτωση.

Πότε μιλάμε για υπερτρίχωση στα παιδιά

Ιατρικά, η υπερτρίχωση στα παιδιά είναι διαφορετική κατάσταση από τον δασυχτριχισμό, την αυξημένη δηλαδή τριχοφυΐα στην παιδική ή εφηβική ηλικία σε σημεία που συνήθως εντοπίζεται η τριχοφυΐα στους άντρες, η οποία όμως δεν κρύβει παθολογικά αίτια. Η υπερτρίχωση, αντίθετα, μπορεί να αναπτυχθεί σε διάφορα σημεία στο σώμα και το πρόσωπο σε αγόρια και κορίτσια.

Οι μορφές της υπερτρίχωσης

Η επίκτητη γενικευμένη και η συγγενής υπετρίχωση είναι οι δύο βασικές μορφές που παρατηρούμε στην παιδική ηλικία. Στην πρώτη περίπτωση, η κατάσταση μπορεί να συνδέεται με νευρολογικές διαταραχές, νευρική ανορεξία, διαταραχές του θυρεοειδούς και αυτοάνοσα. Μπορεί επίσης να οφείλεται σε φαρμακευτική αγωγή. Η συγγενής υπετρίχωση μπορεί να σχετίζεται με την ύπαρξη συνδρόμων και αυτοάνοσων νοσημάτων. Πολύ πιο σπάνια, οφείλεται σε μια κληρονομική νόσο, τη χνοώδη υπερτρίχωση, όπου το χνούδι που παρατηρείται γενικευμένα στο πρόσωπο και το σώμα στη βρεφική ηλικία παραμένει ή γίνεται πιο έντονο καθώς το παιδί μεγαλώνει.

Ο ιδιοπαθής δασυτριχισμός είναι μία ακόμη περίπτωση υπερτρίχωσης στην παιδική ηλικία. Πρόκειται για τριχοφυΐα αντρικού τύπου που όμως δεν σχετίζεται με ορμονικές ή άλλες διαταραχές αλλά με αυξημένη διέγερση των τριχοθυλακίων εξαιτίας των ανδρογόνων, τα οποία όμως δεν βρίσκονται σε παθολογικά επίπεδα. Όταν η ανδρικού τύπου τριχοφυΐα στα νεαρά κορίτσια είναι έντονη θα πρέπει να αποκλείονται ενδοκρινικές ανωμαλίες, παθήσεις των επινεφριδίων και σύνδρομα, ανάμεσά τους το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Πώς αντιμετωπίζεται η υπερτρίχωση στα παιδιά

Στην παιδική ηλικία χρειάζεται προσεκτική αντιμετώπιση, καθώς η χρήση χημικών ουσιών και λέιζερ είναι καλό να αποφεύγεται. Η αποτρίχωση με κερί ή το κόψιμο των τριχών με ψαλίδι ή ξυράφι είναι ενδεδειγμένες μέθοδοι. Στην εφηβεία και τα επόμενα χρόνια, εφόσον έχουν αντιμετωπιστεί τυχόν ιατρικά αίτια, η αποτρίχωση με λέιζερ ή η ηλεκτρόλυση θα δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα και θα υπάρχει μόνιμη ανακούφιση και απαλλαγή από την τριχοφυΐα. Σε κάθε περίπτωση, πριν φτάσουμε στην αντιμετώπιση χρειάζεται ιατρική εκτίμηση και διερεύνηση.

Τι είναι η παρωνυχία και πώς αντιμετωπίζεται

Η παρωνυχία, ή παρανυχίδες, είναι ένα καθημερινό πρόβλημα για πολλούς ανθρώπους. Πρόκειται για μία φλεγμονή που δημιουργείται στο δέρμα που περιβάλει τα νύχια και εντοπίζεται κυρίως στα δάχτυλα των χεριών. Η φλεγμονή αυτή μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια.

Η οξεία και η χρόνια παρωνυχία

Στην οξεία παρωνυχία, η φλεγμονή αναπτύσσεται γρήγορα και μπορεί να προκύψει μετά από τραυματισμό της περιοχής (πολύ βαθύ κόψιμο ενός νυχιού, λάθος χειρισμός στο μανικιούρ, σφιχτό παπούτσι κ.λπ.). Στην εμφάνιση παρωνυχίας είναι πιο επιρρεπείς άνθρωποι με δερματικές παθήσεις όπως έκζεμα.

και ψωρίαση καθώς και άνθρωποι με προβλήματα στο κυκλοφορικό τους. Στο σημείο της φλεγμονής θα υπάρχει ερεθισμός και οίδημα, πόνος κατά την πίεση και πιθανώς πύον γύρω από το νύχι. Συνήθως η φλεγμονή οφείλεται στην προσβολή του τραύματος από λοίμωξη από χρυσίζων σταφυλόκοκκο. Εάν υπάρχουν συχνοί τραυματισμοί στην ευαίσθητη περιοχή γύρω τα νύχια είναι πιθανό να δημιουργηθούν ιατρικά προβλήματα όπως ανάπτυξη μυκήτων και άλλων μικροοργανισμών ενώ μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά η μήτρα του νυχιού και να αλλοιωθεί το πάχος του.

Στη χρόνια παρωνυχία, τα συμπτώματα παραμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ενώ μπορεί να εμφανίζονται και να υποχωρούν σε σύντομα διαστήματα.

Οι θεραπευτικές επιλογές

Εξετάζοντας το προσβεβλημένο νύχι ο δερματολόγος μπορεί να χορηγήσει την ανάλογη θεραπεία, από αντιβίωση τοπική ή από του στόματος σε κάποιες περιπτώσεις, ή κορτικοστεροειδή. Ανάλογα με την έκταση του προβλήματος ίσως χρειαστεί να προηγηθεί χειρουργικός καθαρισμός του νυχιού ώστε να απομακρυνθεί το πύον.

Πότε δεν πρέπει να καθυστερήσετε την επίσκεψη στον δερματολόγο

Οι άνθρωποι που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από τον γενικό πληθυσμό από τις πληγές, ειδικά στα πόδια καθώς μικρές ή μεγαλύτερες πληγές κλείνουν δυσκολότερα και μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Πώς θα αποφύγετε τις παρανυχίδες

  • Διατηρείτε υγιές και ενυδατωμένο το δέρμα γύρω από τα νύχια.
  • Κόβετε τετράγωνα τα νύχια σας, ειδικά στα πόδια.
  • Μην τραβάτε ή κόβετε τυχόν πετσάκια.
  • Όταν κάνετε επαγγελματικό μανικιούρ ή πεντικιούρ βεβαιωθείτε πως τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται αποστειρώνονται σχολαστικά.
  • Φοράτε πλαστικά γάντια ή γάντια μιας χρήσης όταν έρχεστε σε επαφή με ισχυρά καθαριστικά ή χημικές ουσίες.
Τι είναι η παρωνυχία και πώς αντιμετωπίζεται
Τι είναι η λεύκη – οι θεραπευτικές επιλογές

Τι είναι η λεύκη – οι θεραπευτικές επιλογές

Η λεύκη είναι μια αυτοάνοση κατάσταση κατά την οποία το δέρμα αποχρωματίζεται και αποκτά ένα «λευκό» χρώμα. Ο αποχρωματισμός αυτός μπορεί να συμβεί στο πρόσωπο ή και στο σώμα και συχνά επηρεάζει ψυχολογικά και κοινωνικά τους πάσχοντες. Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως πρόκειται για μια δερματολογική κατάσταση που δεν απειλεί την υγεία του ασθενούς και δεν είναι κολλητική.

Σε τι οφείλεται η λεύκη

Στους ανθρώπους με λεύκη, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος επιτίθενται στα μελανοκύτταρα και τα καταστρέφουν. Το αποτέλεσμα είναι «λευκές κηλίδες», μη καθορισμένου σχήματος, στο πρόσωπο και στο σώμα. Η κατάσταση αυτή δεν έχει μια συγκεκριμένη αιτιολογία και κατατάσσεται στα αυτοάνοσα νοσήματα. Επίσης, δεν μπορεί κανείς να προβλέψει την έκταση και την εξέλιξή της σε έναν ασθενή, ενώ οι κηλίδες μπορεί να εξαφανιστούν από το ένα σημείο και να εμφανιστούν νέες σε κάποιο άλλο.

Η λεύκη είναι μία νόσος που συνήθως παρουσιάζεται στην μετεφηβική και νεαρή ηλικία ενώ σπάνια πρωτοεμφανίζεται σε ανθρώπους άνω των σαράντα ετών.

Τα συμπτώματα της λεύκης

Το κύριο σύμπτωμα είναι η απώλεια της χρωστικής του δέρματος σε σημεία που μπορεί να διαφέρουν από λίγα χιλιοστά έως πολλά εκατοστά. Ο αποχρωματισμός συνήθως ξεκινά από σημεία που βλέπει περισσότερο ο ήλιος, όπως το πρόσωπο, τα χείλη, τα χέρια και τα πόδια και στο αρχικό στάδιο το χρώμα του δέρματος μπορεί να είναι υπόλευκο. Η λεύκη προτιμά επίσης το δέρμα πάνω από τις αρθρώσεις, όπως τα γόνατα και οι αγκώνες.

Σε πολύ λιγότερους ανθρώπους με λεύκη, μπορεί να χαθεί μέρος από το χρώμα στις βλεφαρίδες, τα φρύδια και τα μαλλιά ή ακόμη και στον αμφιβληστροειδή των ματιών.

Εκτός από την αισθητική ενόχληση, η λεύκη δεν προκαλεί συνήθως συμπτώματα. Σπάνια, στα σημεία της λεύκης υπάρχει κνησμός.

Πότε είναι πιθανότερο να παρουσιαστεί λεύκη

  • Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό
  • Μετά από ένα εκλυτικό παράγοντα όπως ηλιακό έγκαυμα, έντονο στρες ή έκθεση σε βιομηχανικά χημικά.
  • Συνδέεται επίσης με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις όπως η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο, παθήσεις του θυρεοειδούς, διαβήτης τύπου 1 και κάποιες μορφές αρθρίτιδας.

Υπάρχει θεραπεία για τη λεύκη;

Για τη λεύκη δεν υπάρχει θεραπεία, υπάρχουν όμως θεραπευτικές λύσεις που σταματούν ή επιβραδύνουν τη διαδικασία αποχρωματισμού του δέρματος και επαναφέρουν το χρώμα, τουλάχιστον σε ένα βαθμό. Ο δερματολόγος θα κάνει τη διάγνωση με βάση την κλινική εξέταση και ενδεχομένως θα συστήσει αιματολογικές εξετάσεις για έλεγχο του θυρεοειδούς και διαβήτη.

Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από την κάθε περίπτωση και μπορεί να είναι μεμονωμένες ή, συνηθέστερα, συνδυαστικές. Ειδικές φαρμακευτικές κρέμες που ελέγχουν τη φλεγμονή όπως τα κορτικοστεροειδή ή τα τακρόλιμους / πιμεκρόλιμους είναι συνήθως η πρώτη επιλογή. Μπορεί επίσης ο γιατρός να συστήσει άλλα φάρμακα που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα ή να προτείνει  συνεδρίες με υπεριώδη ακτινοβολία.

Φαίνεται ωστόσο πως έχει ανοίξει ο δρόμος για τη θεραπεία της λεύκης καθώς η χρήση της δραστικής ουσίας tofacitinib σε συνδυασμό με φωτοθεραπεία με υπεριώδη ακτινοβολία φαίνεται πως έχει δείξει θετικά αποτελέσματα σε μικρό αριθμό ασθενών. Οι Αμερικανοί ερευνητές τονίζουν πως πρέπει να γίνουν έρευνες σε μεγαλύτερο πληθυσμό.

Λίγες φορές και σε πολύ εκτεταμένες περιπτώσεις προτείνεται θεραπεία αποχρωματισμού του υγιούς δέρματος που δεν έχει προσβληθεί από λεύκη.

Μολυσματική τέρμινθος: Τι είναι, τα συμπτώματα και η θεραπεία

Η μολυσματική τέρμινθος είναι ένας ιός που επηρεάζεται το δέρμα και προκαλεί λοίμωξη. Συνήθως «προτιμά» τα παιδιά, μπορεί όμως να παρουσιαστεί σε κάθε ηλικία. Παρότι δεν είναι επικίνδυνη, ως λοίμωξη είναι μεταδοτική και χρειάζεται προσοχή για να μην εξαπλωθεί στα μέλη της οικογένειας ή μεταξύ των ερωτικών συντρόφων.

Σε τι οφείλεται και πώς μεταδίδεται η μολυσματική τέρμινθος

Πρόκειται για ιό που έχει τέσσερα στελέχη. Συχνότερα παρουσιάζεται σε παιδιά αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σεξουαλικά ενεργούς ενήλικες.

Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί με την άμεση δερματική επαφή αλλά και με τη χρήση μολυσμένων αντικειμένων, όπως πετσέτες, ρούχα και παιχνίδια. Στους ενήλικες συνήθως μεταδίδεται μέσω της στενής ή της ερωτικής επαφή.

Σημαντική σημείωση: Δεν είναι γνωστό για πόσο διάστημα ο ιός είναι μεταδοτικός, θεωρείται όμως πως η μεταδοτική φάση μπορεί να διαρκεί για όσο διάστημα υπάρχουν τα σπυράκια.

Τα συμπτώματα

Η μολυσματική τέρμινθος ξεκινά συνήθως σαν ένα ή περισσότερα στρογγυλά σπυράκια, γυαλιστερά και θολωτά, με ορατό «κεφαλάκι» στο κέντρο. Στη συνέχεια τα σπυράκια πολλαπλασιάζονται, δεν είναι επώδυνα και ίσως προκαλούν κνησμό. Στα παιδιά, τα σπυράκια παρουσιάζονται συνήθως στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα ενώ στους ενήλικες συχνότερα παρατηρούνται στο εσωτερικό των μηρών, γύρω από τα γεννητικά όργανα και τον πρωκτό.

Η θεραπεία

Η μολυσματική τέρμινθος μπορεί να υποχωρήσει χωρίς θεραπεία κάνοντας έναν κύκλο που μπορεί να διαρκέσει από 18-24 μήνες. Καθώς όμως πρόκειται για λοίμωξη και μπορεί να μεταδοθεί από το ένα σημείο του σώματος στο άλλο, μεταξύ των μελών της οικογένειας ή στο σχολείο, συνήθως συστήνεται η θεραπεία της από το δερματολόγο.

Η διάγνωση και η θεραπεία

Συνήθως η κλινική εξέταση είναι αρκετή για να καταλήξει ο δερματολόγος στη διάγνωση της μολυσματικής τερμίνθου. Εάν χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες μπορεί να πάρει ένα μικρό δείγμα ιστού για βιοψία.

Οι θεραπευτικές επιλογές συμπεριλαμβάνουν συνηθέστερα την μηχανική καταστροφή των βλαβών με ειδική λαβίδα (εκπυρήνηση), την τοπική εφαρμογή αλοιφών και τζελ ή κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο που «καίει» τα σπυράκια. Μια ακόμη επιλογή είναι η χρήση υπερπαλμικού laser που επίσης εφαρμόζεται με τοπική αναισθησία στο ιατρείο.

Πώς θα αποφύγετε τη μετάδοση της μόλυνσης

  • Κρατάτε καλυμμένες με ρούχα ή γάζες τις προσβεβλημένες περιοχές του δέρματος.
  • Κάθε μέλος της οικογένειας θα πρέπει να χρησιμοποιεί διαφορετική πετσέτα όχι μόνο για το μπάνιο αλλά και για το πλύσιμο των χεριών.
  • Εάν ένα μέλος της οικογένειας πάσχει από μολυσματική τέρμινθο φροντίστε να αλλάζετε τακτικά τα κλινισκεπάσματα και τις πετσέτες.
  • Αποφύγετε την ανταλλαγή ρούχων.
  • Εάν η μόλυνση βρίσκεται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό.
Μολυσματική τέρμινθος: Τι είναι, τα συμπτώματα και η θεραπεία
Κύστεις στο δέρμα: Τι είναι και πώς αντιμετωπίζονται

Κύστεις στο δέρμα: Τι είναι και πώς αντιμετωπίζονται

Οι κύστεις στο δέρμα ή επιδερμικές κύστεις είναι καλοήθη μικρά -ή μεγαλύτερα- εξογκώματα κάτω από το δέρμα. Παρότι μπορεί να εμφανιστούν οπουδήποτε, συνήθως «προτιμούν» το τριχωτό της κεφαλής, το πρόσωπο, το λαιμό και τον κορμό. Οι κύστεις στο δέρμα δεν προκαλούν πόνο ούτε άλλες ενοχλήσεις γι’ αυτό και συνήθως οι λόγοι αφαίρεσής τους είναι αισθητικοί.

Σε τι οφείλονται οι κύστεις

Η επιδερμίδα, η ανώτερη στρώση του δέρματος, αποτελείται από ένα λεπτό, προστατευτικό στρώμα κυττάρων που ανανεώνονται συνεχώς. Σε κάποια σημεία, τα κύτταρα της επιδερμίδας αντί να απορριφθούν, εισχωρούν βαθύτερα στο δέρμα και αρχίζουν να συσσωρεύονται εκεί δημιουργώντας τελικά μια κύστη. Μια επιδερμική κύστη μπορεί επίσης να οφείλεται σε φλεγμονή ή τραυματισμό του δέρματος ή σε τρίχα που έχει στραφεί προς το δέρμα ή έχει πάθει φλεγμονή ο θύλακάς της.

Στη συνέχεια, τα επιδερμικά κύτταρα που αποτελούν ο τοίχωμα της κύστης εκκρίνουν κερατίνη, μια παχύρρευστη, κιτρινωπή ουσία που μπορεί να βγει κάποια στιγμή από το εσωτερικό της κύστης.

Είναι επιδερμική κύστη;

Συνήθως οι κύστεις στο δέρμα έχουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, ωστόσο μόνο ο δερματολόγος σας θα προσδιορίσει εάν είναι μια απλή κύστη κάνοντας κλινική εξέταση.  Ποια όμως είναι τα «συμπτώματα» της κύστης;

  • Στο κέντρο της κύστης σχηματίζεται ένα μαύρο «κεφαλάκι».
  • Μπορεί από την κύστη να τρέξει ένα πηχτό, κίτρινο και δύσοσμο υγρό.
  • Γύρω από την κύστη το δέρμα είναι ερεθισμένο, η περιοχή είναι πρησμένη και ευαίσθητη στην αφή.

Ποια είναι η αντιμετώπιση για την επιδερμική κύστη;

Συνήθως εάν η κύστη δεν έχει φλεγμονή και δεν ενοχλεί αισθητικά, δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι. Εάν αρχίσει να μεγαλώνει, εάν σπάσει, μολυνθεί ή αρχίσει να σας πονάει τότε θα πρέπει να επισκεφθείτε το δερματολόγο σας. Γενικότερα συστήνεται η κλινική εκτίμηση του γιατρού για το αν η κύστη πρέπει να αφαιρεθεί ή μπορεί να παραμείνει. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί ο δερματολόγος να πάρει δείγμα ιστού, μια ανώδυνη διαδικασία, για να το εξετάσει μικροσκοπικά.

Για την αντιμετώπιση της κύστης, ο δερματολόγος μπορεί να εγχύσει στην κύστη με σύριγγα μια ουσία που θα μειώσει το οίδημα και τη φλεγμονή. Μια άλλη θεραπευτική επιλογή περιλαμβάνει την αποστράγγιση της κύστης. Πρόκειται για μια γρήγορη διαδικασία που γίνεται στο ιατρείο με τοπική αναισθησία και είναι ανώδυνη, υπάρχει όμως η πιθανότητα να «ξαναγεμίσει» η κύστη. Μια ακόμη επιλογή είναι η αφαίρεση ολόκληρης της κύστης, περιεχόμενο και τοίχωμα, με μια μικρή επέμβαση που γίνεται στο νοσοκομείο με τοπική αναισθησία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΠΙΤΥΡΙΔΑ

Η πιτυρίδα είναι ένα πολύ συχνό πρόβλημα αισθητικής αλλά και υγείας του τριχωτού της κεφαλής. Σε πολλούς ανθρώπους η πιτυρίδα επηρεάζει αρνητικά την αυτοπεποίθηση και δυσκολεύει την καθημερινότητά τους. Στην περίπτωση της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας, την πιο σοβαρή μορφή της κοινής πιτυρίδας, το πρόβλημα είναι ακόμη πιο έντονο.

Η πιτυρίδα στο μικροσκόπιο

Η πιτυρίδα είναι ένα πρόβλημα στο τριχωτό της κεφαλής που παρουσιάζεται σαν ήπιο ή πιο έντονο «ξεφλούδισμα» του δέρματος. Αυτό που βλέπουμε εμείς είναι οι νιφάδες, όπως λέγονται, οι οποίες είναι πιο ορατές στους ανθρώπους με σκουρόχρωμα μαλλιά και όταν φοράμε σκούρα ρούχα. Εκτός από το αισθητικό πρόβλημα, η πιτυρίδα μπορεί επίσης να προκαλέσει κνησμό.

Σε τι οφείλεται η πιτυρίδα

Η υγιεινή του κεφαλιού δεν έχει σχέση με την εμφάνιση ή όχι της πιτυρίδας. Παρότι όταν μεσολαβούν αρκετές ημέρες από το ένα λούσιμο στο επόμενο οι νιφάδες μπορεί να φαίνονται πιο έντονες, οι ειδικοί πιστεύουν πια πως η πιτυρίδα σχετίζεται με μια φλεγμονή του τριχωτού από τον μύκητα Malassezia. Η φλεγμονή αυτή προκαλεί ταχύτερη ανανέωση των κυττάρων. Τα νεκρά κύτταρα που συσσωρεύονται στην επιφάνεια του δέρματος του κρανίου είναι οι νιφάδες της πιτυρίδας. Η πιτυρίδα μπορεί να είναι ξηρή (με μικρότερες και λεπτές νιφάδες/φολίδες που πέφτουν στους ώμους) ή λιπαρή (με μεγαλύτερες σε μέγεθος νιφάδες που κολλάνε στην τρίχα ή στο τριχωτό).

Πρόσφατη έρευνα σχετικά με τα αίτια της πιτυρίδας που παρουσιάστηκε στο 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30338244 ανέδειξε σε μοριακό επίπεδο την άμεση σύνδεση της ισορροπίας μεταξύ των βακτηρίων και των μυκήτων στο τριχωτό της κεφαλής με την πιτυρίδα. Το άγχος και οι ορμονικές διακυμάνσεις, θεωρείται επίσης πως επιδεινώνουν το πρόβλημα της πιτυρίδας.

Η αντιμετώπιση της πιτυρίδας

Εάν το πρόβλημα της πιτυρίδας είναι έντονο, η κλινική εξέταση από το δερματολόγο θα βοηθήσει στον προσδιορισμό των αιτίων και της θεραπείας η οποία μπορεί να συνδυάζει τη χρήση εξειδικευμένων σαμπουάν και θεραπείας για το δέρμα του τριχωτού. Συνήθως τα αποτελέσματα από τη θεραπεία είναι ορατά μέσα στις πρώτες εβδομάδες, τόσο ως προς τον περιορισμό των νιφάδων όσο και προς τον κνησμό.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΠΙΤΥΡΙΔΑ
Μυκητίαση στα νύχια: Τι είναι, τα συμπτώματα και η θεραπεία

Μυκητίαση στα νύχια: Τι είναι, τα συμπτώματα και η θεραπεία

Η μυκητίαση των νυχιών, ονυχομυκητίαση όπως ονομάζεται επιστημονικά, είναι μια συχνή λοίμωξη των νυχιών. Συνήθως η λοίμωξη με μύκητες αφορά τους ενήλικες αφού στις μικρές ηλικίες τα νύχια μεγαλώνουν γρηγορότερα κι έτσι οι μύκητες απομακρύνονται φυσικά με την ανάπτυξη του νυχιού.

Τι είναι η ονυχομυκητίαση

Η ονυχομυκητίαση είναι μόλυνση της πλάκας του νυχιού και της επιφάνειας που βρίσκεται κάτω από αυτήν και μπορεί να προκληθεί από διάφορους τύπους μυκήτων, που βρίσκονται στο περιβάλλον. Ορισμένες ομάδες ανθρώπων είναι πιο επιρρεπείς, είτε για λόγους υγείας είτε εξαιτίας των καθημερινών τους συνηθειών. Ποιοι θα πρέπει να προσέχουν περισσότερο την υγεία των νυχιών τους:

·        Άνθρωποι που πάσχουν από αρτηριακές ή φλεβικές παθήσεις.

·        Οι διαβητικοί.

·        Όσοι αντιμετωπίζουν χρόνια προβλήματα του κυκλοφορικού ή του ανοσοποιητικού τους συστήματος.

·         Οι αθλητές (κυρίως εξαιτίας των συχνών τραυματισμών στα δάχτυλα και τα νύχια).

·        Άνθρωποι που αθλούνται σε γυμναστήρια και κολυμβητήρια, εάν έχουν τη συνήθεια να κυκλοφορούν ξυπόλυτοι στους περιβάλλοντες χώρους και τα αποδυτήρια.

Τα συμπτώματα της μυκητίασης στα νύχια

 Όταν οι μικροοργανισμοί προβάλλουν τα νύχια προκαλείται πάχυνση του νυχιού, δυσχρωμία και ίσως δυσάρεστη οσμή. Γενικότερα οποιαδήποτε αλλαγή στα νύχια (αλλαγή υφής ή χρώματος) ή στο δέρμα των δαχτύλων (ερεθισμός που δεν υποχωρεί, ξεφλούδισμα, φουσκάλες ανάμεσα στα δάχτυλα, φαγούρα) χρειάζεται αξιολόγηση από δερματολόγο. Εάν δεν γίνει έγκαιρα διάγνωση και θεραπεία, το προσβεβλημένο νύχι μπορεί να ξεκολλήσει από το υγιές δέρμα (ονυχόλυση). Ένας ακόμη λόγος που είναι σημαντικό να επισκεφθείτε το δερματολόγο σας εάν υποψιάζεστε ονυχομυκητίαση είναι πως οι μύκητες μπορεί να εξαπλωθούν στο δέρμα ανάμεσα στα νύχια και στα άλλα νύχια του ποδιού ή του χεριού.

Πώς αντιμετωπίζονται οι ονυχομυκητιάσεις

Η θεραπεία των μυκητιάσεων των νυχιών ποικίλλει ανάλογα με το είδος τους και το πόσο έχει προχωρήσει η μόλυνση. Ο δερματολόγος θα ζητήσει  μικροσκοπική εξέταση και ίσως καλλιέργεια δείγματος ώστε να εντοπιστεί ο παθογόνος παράγοντας.   Οι μύκητες στα νύχια μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη φαρμακευτική αγωγή, τοπική ή από του στόματος, που θα σας συστήσει ο δερματολόγος.  Κάποιες φορές η φαρμακευτική αγωγή συμπληρώνεται ή αντικαθίσταται με  λέιζερ.  Αυτή η προσέγγιση δεν εμπλέκει καμία επιβάρυνση για τον οργανισμό (φάρμακα) και η χρήση της είναι ασφαλής σε όλες τις ηλικίες και ανεξάρτητα από άλλα νοσήματα ή φάρμακα που μπορεί να παίρνει κάποιος. Είναι επίσης θεραπεία που μπορεί να εφαρμοστεί και στην εγκυμοσύνη και τη λοχεία.

Πρόληψη της ονυχομυκητίασης

•          Πλένετε επιμελώς τα χέρια και τα πόδια σας με νερό και σαπούνι και σκουπίζετε πολύ προσεκτικά μετά από κάθε πλύσιμο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην περιοχή ανάμεσα στα δάχτυλα.

•          Αποφεύγετε να κόβετε βαθιά τα νύχια σας. Αν υπάρχει τραυματισμός στο δέρμα ή σε νύχι απολυμαίνετε και προστατεύετε την περιοχή.

•          Αφήνετε τα πόδια σας γυμνά να αερίζονται, ιδιαίτερα αν έχουν ιδρώσει.

•          Μην περπατάτε ξυπόλητοι στους χώρους γύρω από την πισίνα, σε κοινόχρηστα μπάνια ή στο αποδυτήριο του γυμναστηρίου.

·        Οι μύκητες είναι κολλητικοί. Εάν έχετε μύκητες στα πόδια ή τα νύχια σας μην φοράτε κάλτσες, παντόφλες ή παπούτσια άλλων μελών της οικογένειάς σας.

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για την ατοπική δερματίτιδα

Η ατοπική δερματίτιδα, αλλιώς γνωστή ως ατοπικό έκζεμα, είναι μία χρόνια φλεγμονώδης πάθηση του δέρματος. Μπορεί να παρουσιαστεί σε κάθε ηλικία, συνήθως όμως παρατηρείται στα βρέφη και πρόκειται για ένα δερματικό πρόβλημα που μπορεί έκτοτε να συνοδεύει τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή. Η ατοπική δερματίτιδα σχετίζεται με άλλες μορφές αλλεργίας όπως τροφική αλλεργία, άσθμα και ρινίτιδα.

Ποιότητα ζωής και ατοπική δερματίτιδα

Παρότι η ατοπική δερματίτιδα δεν απειλεί την υγεία του ασθενούς, παιδιού ή ενήλικα, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα της ζωής και την ψυχολογική διάθεση. Αυτά οφείλονται συνήθως στον κνησμό και την αρνητική του επίδραση στον ύπνο ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες, το παιδί ή ο ενήλικος, επηρεάζεται ψυχολογικά από την εικόνα του δέρματός του.

6 χαρακτηριστικά της ατοπικής δερματίτιδας

  • Στις περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, η ατοπική δερματίτιδα εκδηλώνεται στο πρώτο έτος της ζωής. Στα βρέφη παρουσιάζεται με ξηρότητα και τραχύτητα στο δέρμα ενώ οι βλάβες εμφανίζονται τους επόμενους μήνες.
  • Η ατοπική δερματίτιδα προκαλεί έντονο κνησμό, ερυθρότητα του δέρματος και «ρωγμές».
  • Οι ασθενείς έχουν αυξημένες πιθανότητες για δερματικές μολύνσεις όπως χρυσίζων σταφυλόκοκκος.
  • Σε παιδιά μεγαλύτερα από 2 ετών και ενήλικες τα σημεία που «προτιμά» είναι οι κλειδώσεις και οι πτυχές στο σώμα, π.χ. αγκώνες, λαιμός και αυχένας. Μπορεί επίσης να παρουσιαστεί στο πρόσωπο και  γύρω από τα μάτια. Στα βρέφη εμφανίζεται κυρίως στα μάγουλα και στο κεφάλι και ίσως και στο κορμό.
  • Χαρακτηρίζεται από περιόδους ύφεσης και έξαρσης των συμπτωμάτων. Ο ξηρός κρύος αέρας και οι χαμηλές θερμοκρασίες καθώς και η ξηρή ζέστη από κλιματιστικό ευνοεί την έξαρση των συμπτωμάτων της ατοπικής δερματίτιδας.
  • Εάν ο ένας γονιός έχει ατοπική δερματίτιδα ή άλλες αλλεργίες το παιδί έχει περίπου 30% περισσότερες πιθανότητες από το μέσο όρο να παρουσιάσει αυτή τη δερματική πάθηση.

Πώς αντιμετωπίζεται η ατοπική δερματίτιδα

Για την ατοπική δερματίτιδα δεν υπάρχει σήμερα ίαση, υπάρχουν όμως μέτρα που μπορούμε να εφαρμόσουμε ώστε να διατηρούνται τα συμπτώματα υπό έλεγχο.   Η διαρκής και επαρκής ενυδάτωση του δέρματος με τη χρήση δερμοκαλλυντικών που θα συστήσει ο δερματολόγος μπορεί να συμβάλει πολύ στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Ένα θεραπευτικό πλάνο μπορεί εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή να περιλαμβάνει συστάσεις για αλλαγές στην καθημερινότητα, ακόμη και ψυχολογική υποστήριξη και ενθάρρυνση από τον δερματολόγο προς τον ασθενή.

Εκτός από τα παραπάνω, υπάρχουν μερικές βασικές οδηγίες που μπορεί να απαλύνουν τα συμπτώματα:

Μπάνιο σε χλιαρό νερό

Χρήση ήπιων σαπουνιών για το σώμα με σύνθεση εξειδικευμένη ώστε να προστατεύει το φυσικό λιπιδικό φιλμ του δέρματος

Βαμβακερά ρούχα που θα επιτρέπουν στο δέρμα να αναπνέει και δεν θα αυξάνουν τη φλεγμονή

Στα παιδιά, συχνό κόψιμο των νυχιών για να αποφεύγεται ο τραυματισμός του δέρματος από το ξύσιμο.

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για την ατοπική δερματίτιδα